Bu yazı, ilmin yalnızca bilgi birikimi olmadığını; ahlâk, karakter ve sorumlulukla anlam kazandığını ele almaktadır. Eğitimde yaşanan problemlerin temelinde bilginin ahlâkla desteklenmemesi bulunduğu vurgulanırken, talebenin niyeti, muallimin örnekliği ve âlimin istikameti üzerinde durulmaktadır. Gerçek eğitimin insanı Rabbine yaklaştıran, karakterini güzelleştiren ve topluma faydalı hâle getiren bir süreç olduğu ifade edilmektedir. Sonuç olarak ilim, ahlâkla birleştiğinde insanı yücelten bir nur; ahlâktan uzaklaştığında ise ağır bir yük hâline gelir.

Eğitimin gerçek amacı yalnızca bilgi kazandırmak değil, iyi karakterli ve ahlâklı bireyler yetiştirmektir. Bir insanın değeri sahip olduğu diploma veya makamlarla değil; merhameti, adaleti, dürüstlüğü ve insanlara karşı davranışlarıyla ölçülür. Bilgi, ahlâk ve vicdanla birleştiğinde topluma fayda sağlar. Bu nedenle çocuklara sadece başarılı olmayı değil, aynı zamanda iyi bir insan olmayı da öğretmek gerekir. Toplumların geleceğini şekillendiren şey ise bilgi kadar güçlü bir ahlâk anlayışıdır.

Çocuk eğitimi, bireyin karakter ve değer dünyasının şekillendiği en önemli süreçlerden biridir. Peki çocuklarda din eğitimi ne zaman başlamalı, Allah ve Peygamber sevgisi nasıl kazandırılmalı? Uzman görüşleri ışığında hazırlanan bu rehberde ailelerin çocukların manevi gelişimini desteklerken dikkat etmesi gereken temel noktaları bulabilirsiniz.

Bu söyleşide Ömer Döngeloğlu, hayat hikâyesini ve siyer çalışmalarına yönelme sürecini anlatmaktadır. Peygamber Efendimiz'in hayatını anlatmanın insanları İslam'a ve sünnete yaklaştırdığını vurgulayan Döngeloğlu, özellikle gençlerin Peygamber sevgisine büyük ilgi gösterdiğini ifade etmektedir.

Peygamber (asm) Efendimiz bir toplumun üzerine bizi gazaya götürdüğünde sabah olmayınca bize hücum ettirmezdi. Sabah ezan sesi işitirse harpten vazgeçerdi. Ezan sesi işitmezse hücum emri verirdi.

Bir çocuğun hayatında bazı hediyeler vardır ki yıllar geçse de unutulmaz. İlk bisiklet, ilk okul çantası veya ilk kitap gibi... Manevi açıdan bakıldığında ise ilk Kur’an-ı Kerim, birçok aile için en anlamlı hediyelerden biridir. Çünkü bu hediye yalnızca bir kitap değil; aynı zamanda bir değer, bir hatıra ve ömür boyu sürebilecek bir bağın başlangıcıdır.

Gerçekten de bir tercüme problemi var, yani isimlerin tercüme edildiğini, ilaveten Îsâ Aleyhisselâmın Yunanca konuşmadığı (Grekçe) gerçeğini lütfen unutmayalım. Paraklet’in okunuşunun öyle veya böyle olmanın ötesinde (her iki mana da Peygamberimiz (sav)’e bakmaktadır esasında), Îsâ (as) ne dediği önemli, çünkü Îsâ (as) ne Yunanca ne de İngilizce ne de Türkçe konuştu, Onun lisânı İbraniceydi.

ika râvilere muhâlefetin bir çeşidi de kelimenin yazılışı (hattı) bozulmaksızın nokta veya harekelerinin değiştirilmesi ve böylece başka bir kelime haline getirilmesidir. Bu tür değişiklik çoğunlukla metinde bazen da seneddeki isimlerde görülür. Kelimesi nokta değişikliğine uğramış hadise Musahhaf hadis denir.

“Kâinat mescid-i kebîrinde (büyük mescidinde) Kur’ân okunuyor. Onu dinleyelim. O nûr ile nurlanalı lım, hidâyetiyle amel edelim ve onu vird-i zebân (dil zikri) edelim. Evet, söz odur ve ona derler. Hak olup, Hak’tan gelip, Hak diyen ve hakîkati gösteren ve nûrânî hikmeti neşreden (yayan) odur.”